Fibromyalgie

Fibromyalgie is een controversiële diagnose omdat een duidelijk somatisch substraat niet kan worden aangetoond. In 1990 zijn klinische criteria gedefinieerd om de diagnose op te baseren (Wolfe et al, Arthritis Rheum 33:160-172, 1990).

Diagnose van fibromyalgie:

Er moet voldaan zijn aan volgende twee criteria:

1. Langer dan 3 maanden durende gegeneraliseerde pijnklachten
De pijn wordt als gegeneraliseerd beschouwd, wanneer het voldoet aan de volgende criteria:

• Pijn aan de linker zijde van het lichaam
  
• Pijn aan de rechter zijde van het lichaam
  
• Pijn boven het middel
  
• Pijn onder het middel
  
• Pijn aan het axiaal skelet

2. Pijn bij palpatie (kracht van 4 kg) moet aanwezig zijn in ten minste 11 van de 18 'tender point' plaatsen:

• Occipitaal: bilateraal aan de insertie van de suboccipitale spieren
  
• Laag-cervicaal: bilateraal aan de anterieure zijde van de intertransversale ruimtes C5-7
  
• Trapezius:bilateraal aan het midden van de bovenste grens
  
• Supraspinatus: bilateraal, aan de origo, boven de scapula-rand aan de mediale begrenzing
  
• Tweede rib: bilateraal, aan de tweede costochondrale overgang, lateraal van de overgang naar de bovenste oppervlaktes
  
• Laterale epicondylen: bilateraal 2 cm distaal van de epicondylen
  
• Gluteus: bilateraal in het bovenste buiten quadrant van de heupen in de voorste buik van de spier
  
• Trochanter major: bilateraal posterieur van de prominentia trochanterica
  
• Knieën: bilateraal aan het mediale vetkussentje proximaal van de gewrichtsspleet

Behandeling van fibromyalgie:

1. Uitleg en geruststelling
   
2. Cognitief-gedragsmatig behandelprogramma
   
3. Invasieve pijnbestrijding is in het algemeen niet geïndiceerd.
   
4. TENS kan overwogen worden
   
5. Eventueel kunnen antidepressiva voorgeschreven worden, bijv. amitriptyline 10-100 mg d.d.