Bovenrug / Borstkas

Chronische Refractaire Angina Pectoris

Definitie

Chronisch refractaire angina pectoris is een drukkend, zwaar gevoel of pijn op de borst ten gevolge van onvoldoende bloedtoevoer naar de hartsspier en waarbij conventionele medicamenteuze en revascularisatiebehandingen geen of onvoldoende resultaat opleveren.

Etiologie

Chronische refractaire angina pectoris ontstaat ten gevolge van onvoldoende bloedtoevoer aan de hartsspier (meer dan 75% stenose in één of meer belangrijke coronairarteriën). Vaak is er een combinatie met lichamelijke inspanning of emotie waardoor het hart krachtiger gaat kloppen en dus meer zuurstof nodig heeft. De pijn bij een plotseling optredende verstopping van een kransslagader door een trombus of embolie is gelijk maar meestal heviger van aard. Bij volledige afsluiting treedt na enige tijd een hartinfarct op. Verkramping van de kransslagaders, in plaats van vernauwing, kan ook tot angineuze klachten leiden.

Risicofactoren voor angina pectoris zijn: roken, adipositas, hypertensie, diabetes mellitus en hypercholesterolaemie.

De incidentie van refractaire angina pectoris wordt in Nederland geschat op 500 patiënten/jaar. Ten gevolge van veroudering van de bevolking zullen deze patiëntenaantallen toenemen.

Klachten/verschijnselen

De klinische verschijnselen van angina pectoris zijn typisch en de pijnklachten worden geprovoceerd door inspanning en verdwijnen bij rust.

Gedurende de inspanning kan de patiënt met ernstig coronair lijden wisselende pijnklachten ervaren die meestal substernaal gelokaliseerd zijn en soms uitstralen naar aangrenzende gebieden, voornamelijk aan de linkerzijde, zoals de armen, de nek, de keel, de kaken of zelfs de tanden.

De pijnervaring wordt vaak vergezeld door andere verschijnselen zoals transpireren, misselijkheid en soms braken. Tijdens rust wordt de angina pectoris drempel duidelijk beïnvloed door emotionele stress, blootstelling aan koude, maaltijden en roken.

Diagnostiek

Lichamelijk onderzoek

Bij lichamelijk onderzoek moeten andere aandoeningen in de differentiaal diagnose uitgesloten worden zoals pulomonale, gastro-intestinale, musculoskeletale aandoeningen, aortadissectie, herpes zoster en paniekstoornissen.

Gezien de aard van de aandoening zal evaluatie in eerdere instantie uitgebreid door de cardioloog worden gedaan.

Aanvullend Somatische Diagnostiek

  • De diagnose kan worden gesteld door het maken van een ECG op een moment dat de patiënt de klachten voelt.
  • Daarnaast kan een inspannings-ECG, een stress echo en een angio door de cardioloog verricht worden.
  • De gouden standaard voor de diagnose van coronairlijden is een coronair angiogram of een CT-angiogram.

Aanvullende Psychocognitieve Diagnostiek

  • RAND-36 (kwaliteit van leven)
  • VAS-Pijn (max.,min, actueel, gemiddeld/week)
  • TSK (bewegingsangst)
  • PCS (catastroferen)
  • HADS (angst en depressie)

Behandeling

Multidisciplinaire Behandeling

Op grond van de diagnose wordt al dan niet een somatische behandeling geïndiceerd en op basis van de bevindingen bij de aanvullende psychocognitieve diagnostiek kan een indicatie gesteld worden voor aanvullende diagnostiek dan wel voor een multidisciplinaire behandeling.

Niet-Somatische Behandelingen

Somatische Behandelingen:

Interventionele pijnbehandeling